Ηλίας Χατζής
Σύντομο βιογραφικό σε σχέση με την φωτογραφία
Κάθε φορά που σκαλίζω κουτιά και άλμπουμ με παλιές
οικογενειακές φωτογραφίες των παιδικών μου χρόνων, διαπιστώνω πως η συλλογή
είναι αφύσικα μεγάλη για την εποχή αλλά και για μια οικογένεια στην οποία
κανένας δε διέθετε φωτογραφική μηχανή. Κυρίως απ΄ αυτά που μου αφηγούνται οι
δυο μεγαλύτερες αδερφές μου, ο πατέρας μου είχε ένα πάθος με την φωτογράφιση
της οικογένειας και ιδιαίτερα τη δική μου, αγόρι και στερνοπαίδι γαρ. Ίσως
κάπως έτσι να γεννήθηκε μέσα μου και η αγάπη για τη φωτογραφία, αν και γενικά
είμαι λάτρης της κάθε μορφής τέχνης.
Η πρώτη μου φωτογραφική μηχανή ήταν μια Kodak instamatic
κάπου εκεί στα δεκατέσσερα μου. Θυμάμαι πως την απόκτησα με τις οικονομίες μου
και με την παρουσία του πατέρα μου κατά την αγορά της.
Δε θα μακρηγορήσω. Στη φωτογραφική μας λέσχη εντάχθηκα πριν
περίπου 6 χρόνια.
Δεν τολμώ να χαρακτηρίσω τον εαυτό μου φωτογράφο. Μάλλον
καλύτερα θα έλεγα πως φωτογραφίζω παρά πως είμαι φωτογράφος.
Θεωρώ σε γενικές γραμμές πως έχω ένα αντισυμβατικό και
πάντως όχι απεικονιστικό φωτογραφικό κοίταγμα. Μ΄ αρέσει η υπαινικτική,
αφαιρετική ματιά. Μ' αρέσει πολλές φορές να φωτογραφίζω το μερικό, μια
λεπτομέρεια, τη σύγκρουση του φωτός και της σκιάς. Μ΄ αρέσει ο μινιμαλισμός, μ΄
αρέσει και η φωτογραφία δρόμου, η
γεωμετρία των πραγμάτων, των κτιρίων, η προοπτική.
Το πόσο τα καταφέρνω όμως σ' όλα τούτα είναι "αλλουνού
παπά ευαγγέλιο" που λέει κι ο λαός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου